ΠΕΣ ΤΟ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ

Την άλλη μέρα, απόγιομα, φύλαγαν πάλι οι δύο γυναίκες ώσπου είδαν τη γριά να βγαίνει και να γυρίζει στο περιβόλι με τη γάτα της και να μιλεί. Κάθε πρωί απού ξυπνώ, τα μαύρα ρούχα βάνω, γιατί κηδεύω τα όνειρα που κάθε βράδυ κάνω. Μεθαύριο έχομε και Χριστούγεννα, κυρά μου. Όσοι κρατήσαν το σπαθί και πέσαν για την Κρήτη ο Χάρος τσι ξεχώρισε δώρο στο Ψηλορείτη.

Πεσ το με μια μαντιναδα-335

Πληροφορίες

Ντύσου στολίσου μερακλή γαμπρέ και ξεκινούμε Κι η νύφη αναμένει σε κι ας μη καθυστερούμε. Άμα στερέψει η θάλασσα το δω και το πιστέψω, άλλοτε αγάπη στην καρδιά καινούργια θα γυρέψω. Ηρθε είναι εδώ και μας χτυπάει την πόρτα ας ξεζουμίσουμε λοιπόν την χαρά της ζωής που μας προσφέρει , και ας χορτάσουμε την ψυχή μας με την περιπέτεια και την χαλάρωση έστω και στα όνειρα μονάχα. Θέλω τον τάφο σκοτεινό να ΄ναι χωρίς καντήλι και να περνούν να με θωρούν μόνο οι δικοί μου φίλοι. Να 'μουν νιφάδα του χιονιού κι ας ζήσω λίγο χρόνο, να κάθομαι στα χείλη σου να με φιλάς να λιώνω!

Πεσ το με μια μαντιναδα-709
Πεσ το με μια μαντιναδα-531
Πεσ το με μια μαντιναδα-889

Video: Μαντινάδες-Νίκος Ζωιδάκης


Σαν αγαπιούνται δυο καρδιές, πολλές χαρές θωρούνε τσι πίκρες και τα βάσανα με θάρρος ξεπερνούνε. Αγάπη διάολο βαστάς, διάολο διαολίζεις. Την ακολουθούσε ίσαμε τα σκόρπια βράχια, πλάι στο παλιό λιμάνι, που κάναν ένα πλήθος ήσυχα κορφάκια εκεί, κι όλα αντάμα κάναν ένα πεζονήσι απότομο. Άλλοτε ανησύχησε η Αμέρσα. Κρήτη πατρίς του Μίνωα του Βενιζέλου η μάνα Χωρίς σε σένα δεν κτυπά της λευτεριάς καμπάνα. Ηλιε μου και να κάτεχες, την ώρα που προβαίρνεις πόσες χιλιάδες όνειρα στον ερχομό σου παίρνεις Νύχτα σκληρή κι αν έντυσες όλα στα μαύρα πάλι ένα χαμόγελο θα ρθει πάλι να σε ποβγάλει Όνειρα κάνω μια ζωή, μα ήντα πως τα κάνω πουλιά ξεπεταξιάρικα, γίνονται και τα χάνω Παρηγοριά στα όνειρα, ζητώ να βρω κι ελπίδα γιατί απ' την αγάπη σου, καμιά χαρά δεν είδα Με πληγωμένα όνειρα κι ελπίδες σκοτωμένες πως να περάσω μια ζωή με τσι χαρές τσι ξένες Νύχτα πλανεύτρα του σεβντά, εσύ 'σαι η αιτία γιατί μπορεί κάθε καρδιά να μπει στην έγκλημα Τη νύχτα έχω δεξίωση, γιατί κι αυτή 'ναι μόνη κι ο εις τ΄αλλού το πόνο μας, λέμε και ξημερώνει Ήρθε απόψε στ' όνειρο, μα 'καμε λίγη ώρα κ' έζησα λιγοστή χαρά και στο καημό πολιώρα Ονείρου ξόμπλια χίλια δυο, με του σεβντά βελόνι πλέκω και κάθε βελονιά εσένα φανερώνει Όποιος δε κάνει όνειρα και ζει χωρίς ελπίδα είναι δεντρό μοναχικό μέσα στη καταιγίδα.

ΣΤΕΛΝΩ ΤΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΣΕ ΤΟΥΤΟΝΕ ΤΟ ΧΩΡΟ ΓΕΛΙΟ, ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΦΕΡΕΙ ΔΩΡΟ

Μονόξυλα οι Έλληνες μες στα χρώματα των επιγραφών κι ο έρωτας τελευταία αβασταγιά. Γονατιστη παρακαλω να σε γι αυτον ασπιδα και οντε βαδιζει στα σκοτινα να γινεσαι αχτιδα Δεν εχω αλλη δυναμη και προσευχη να κανω μα σου ζητω στην θεση του να πεσω να πεθανω Οταν θα ρθει  ο κυνδηνος για να τον ακουμπισει οτι κακο και αδικο εμενα να χτυπησει. Τα κρητικά τα χώματα όπου και να τα σκάψεις αίμα παληκαριών θα βρεις, κόκκαλα θα ξεθάψεις Κρήτη θα πει παλικαριά, θα πει  λεβεντοσύνη, Κρήτη θα πει φιλότιμο, αγάπη και γαλήνη. Ήθελα να ' μαι ανάπαυλα σου, να μπω στα σωθικά σου, να δω για ποιό μαραίνονται τα φύλλα τσι καρδιάς σου. Τη σκέψη έκανα κερί τση Ανάστασης την άνεση, για να σου φέγει στη ζωή σε ΄ηλιο και σε μπόρα.

Πεσ το με μια μαντιναδα-120

Συνεργάτες

Αν μη τι άλλο, οι σύγχρονές θεωρίες θέλουν πια το παιδί να εκφράζει την δυσλειτουργία της οικογένειας και  να μην αποτελεί το ίδιο πρόβλημα. Και όλα αυτά αρκεί να είναι ανόθευτηνα πίνεται με μέτρο και όπως πρέπει δηλ. Κρήτη, με τα ψηλά βουνά, με τσ' εύφορες πεδιάδες, τσι ρίμες, τα ριζίτικα και με τσι μαντινάδες. Για να μη βλέπεις πως πονώ, τα μάτια χαμηλώνω και μέσα μου τα δάκρυα, που τρέχουνε μαζώνω.

Πεσ το με μια μαντιναδα-39

Να σαλταρω η να σαλπαρω?

Ένα παιδί που δυσκολεύεται να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του —εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι παθολογίας- συνδέεται συνήθως με απόμακρους συναισθηματικά γονείς, οι οποίοι επίσης δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν συναισθήματα. Στο θάνατό μου σα βρεθείς δάκρυ σταλιά μη βγάλεις, γέλα που το κατόρθωσες στον Άδη να με βάλεις. Σαν αγαπιούνται δυο καρδιές, πολλές χαρές θωρούνε τσι πίκρες και τα βάσανα με θάρρος ξεπερνούνε. Άμα σε βγάλει η περασά, απ' τσι καρδιάς το κήπο να κόψεις βιόλες όσες θες να μη σκεφτείς πως λείπω. Την άλλη μέρα πήγε η Κατερινιώ κι άφησε άλλο ένα κομμάτι ψωμί στην άνθιση της γριάς.

Πεσ το με μια μαντιναδα-791

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Ποτέ δε βρίσκεις δυο καρδιές να 'χουν την ίδια αξία πάντα η καλή για την κακή θα γίνεται θυσία. Κρήτη λεβεντογέννα μου τσ' άντρες, τσι ομορφιές σου τσι κοπελιές τσι όμορφες τσι πράσινες τσ' ελιές σου. Μέσα στο τζάκι τση καρδιάς μια φλόγα τρεμοσβήνει - γιατ' η αχαριστία σου ν' ανάψει δεν τ' αφήνει. Δυο φιλαράκια έρωντα  από το Ψηλορείτη, φορώ το μπέτη και γρικώ  τη μυρωδιά σου Κρήτη! Την ακολουθούσε ίσαμε τα σκόρπια βράχια, πλάι στο παλιό λιμάνι, που κάναν ένα πλήθος ήσυχα κορφάκια εκεί, κι όλα αντάμα κάναν ένα πεζονήσι απότομο.

Πεσ το με μια μαντιναδα-368

/.../

Σχόλιο:

Daijin

Τέτοιες απίστευτες.